Implant zęba nie ma z góry określonego terminu przydatności. Prawidłowo wszczepiony i odpowiednio pielęgnowany może pozostać w kości przez wiele lat, a nawet przez całe życie pacjenta. Nie oznacza to jednak, że cały odbudowany ząb jest niezniszczalny. Implant, łącznik i korona protetyczna to trzy odrębne elementy, które mogą zużywać się w różnym tempie.

Sprawdź ➡ implanty zębów Kraków!

Czy implant zęba jest rozwiązaniem na całe życie?

Implant to najczęściej tytanowa lub ceramiczna śruba umieszczana w kości szczęki albo żuchwy. Po zakończeniu procesu gojenia zrasta się z otaczającą tkanką kostną, tworząc stabilną podstawę dla korony protetycznej.

Sam implant może funkcjonować przez kilkadziesiąt lat, jeżeli pozostaje prawidłowo zintegrowany z kością, nie rozwija się wokół niego stan zapalny, a pacjent utrzymuje właściwą higienę jamy ustnej. Nie wymienia się go profilaktycznie tylko dlatego, że od zabiegu upłynęło kilka lub kilkanaście lat.

Trwałość implantu zależy między innymi od jakości kości, sposobu przeprowadzenia leczenia, obciążenia zgryzowego, palenia tytoniu, chorób ogólnych oraz regularności wizyt kontrolnych.

Implant a korona protetyczna – co najczęściej wymaga wymiany?

W potocznym języku implantem często nazywa się cały sztuczny ząb. W rzeczywistości odbudowa składa się z implantu umieszczonego w kości, łącznika oraz widocznej korony.

Najczęściej wymiany wymaga nie implant, lecz korona protetyczna. Z czasem może ona ulec starciu, pęknięciu, ukruszeniu albo przestać pasować kolorystycznie do pozostałych zębów. Może również dojść do rozszczelnienia połączenia, poluzowania śruby mocującej lub zmiany warunków zgryzowych.

W takiej sytuacji lekarz zwykle pozostawia prawidłowo zintegrowany implant w kości i wymienia jedynie koronę, łącznik albo element mocujący.

Kiedy konieczne może być usunięcie implantu?

Wymiana implantu jest rozważana wtedy, gdy nie może on dalej bezpiecznie pełnić swojej funkcji. Najczęstsze wskazania obejmują:

• brak integracji implantu z kością,
• postępujący stan zapalny i utratę kości wokół implantu,
• wyraźną ruchomość wszczepu,
• mechaniczne pęknięcie implantu,
• nieprawidłowe położenie uniemożliwiające wykonanie stabilnej odbudowy,
• nawracający ból, obrzęk lub ropienie związane z okolicą implantu.

Ruchomy implant nie powinien być dalej obciążany. Wymaga możliwie szybkiej diagnostyki, ponieważ przyczyną może być utrata integracji z kością albo zaawansowany stan zapalny tkanek otaczających wszczep.

Czy stan zapalny zawsze oznacza wymianę implantu?

Stan zapalny wokół implantu nie zawsze prowadzi do jego usunięcia. Jeżeli problem zostanie rozpoznany wcześnie i nie doszło jeszcze do znacznej utraty kości, lekarz może podjąć leczenie zachowawcze lub chirurgiczne.

Postępowanie może obejmować profesjonalne oczyszczenie powierzchni implantu, usunięcie złogów bakteryjnych, poprawę higieny, korektę przeciążeń zgryzowych oraz leczenie tkanek otaczających wszczep.

Usunięcie implantu staje się konieczne przede wszystkim wtedy, gdy utrata kości jest zaawansowana, implant jest ruchomy albo leczenie zapalne nie przynosi efektu.

Czy po usunięciu implantu można wszczepić nowy?

W wielu przypadkach ponowne wszczepienie implantu jest możliwe, ale decyzja zależy od ilości i jakości pozostałej kości oraz od przyczyny wcześniejszego niepowodzenia.

Po usunięciu wszczepu lekarz oczyszcza miejsce i ocenia warunki do dalszego leczenia. Czasami nowy implant można wprowadzić podczas tego samego zabiegu. Częściej konieczne jest jednak odczekanie do wygojenia tkanek, odbudowa kości lub zastosowanie materiału regeneracyjnego.

Przed ponowną implantacją należy również ograniczyć czynniki, które mogły doprowadzić do utraty wcześniejszego implantu, takie jak palenie tytoniu, nieleczone zapalenie przyzębia, niewłaściwa higiena, niekontrolowana cukrzyca lub nadmierne obciążenia zgryzowe.

Po czym poznać, że implant wymaga kontroli?

Niepokojące objawy nie zawsze oznaczają konieczność wymiany implantu, ale wymagają konsultacji stomatologicznej. Do lekarza należy zgłosić się między innymi w przypadku bólu, krwawienia dziąsła, obrzęku, nieprzyjemnego zapachu, ropnej wydzieliny, odsłonięcia powierzchni implantu albo wyczuwalnej ruchomości korony.

Poluzowana korona nie musi oznaczać, że porusza się sam implant. Czasami przyczyną jest jedynie odkręcenie śruby łączącej elementy odbudowy. Rozróżnienie tych sytuacji wymaga badania klinicznego i niekiedy wykonania zdjęcia rentgenowskiego.

Jak przedłużyć trwałość implantu?

Największe znaczenie ma codzienne usuwanie płytki bakteryjnej z okolicy korony i dziąsła. Oprócz szczoteczki mogą być potrzebne szczoteczki międzyzębowe, nić przeznaczona do uzupełnień protetycznych albo irygator.

Ważne są również regularne kontrole oraz profesjonalna higienizacja. Lekarz ocenia wtedy stabilność odbudowy, stan dziąseł, poziom kości i sposób kontaktowania się zębów podczas gryzienia. Wczesne wykrycie zapalenia lub przeciążenia zwiększa szansę na zachowanie implantu bez konieczności jego usuwania.

Pacjenci zaciskający lub zgrzytający zębami mogą potrzebować szyny ochronnej. Nadmierne siły działające na koronę mogą prowadzić do poluzowania śruby, pęknięcia ceramiki albo przeciążenia tkanek wokół wszczepu.

Jak długo może służyć implant zęba?

Nie można wskazać jednej daty, po której każdy implant powinien zostać wymieniony. U jednego pacjenta może on funkcjonować bez problemów przez dziesiątki lat, a u innego powikłania mogą pojawić się znacznie wcześniej.

O trwałości implantu decyduje przede wszystkim stan kości i tkanek wokół niego, a nie sam upływ czasu. Dlatego implantów nie wymienia się rutynowo. Leczenie podejmuje się dopiero wtedy, gdy pojawiają się konkretne wskazania kliniczne.

Implant wymienia się tylko wtedy, gdy przestaje prawidłowo funkcjonować

Implant zęba nie wymaga okresowej wymiany po określonej liczbie lat. Może pozostać w kości przez bardzo długi czas, pod warunkiem że jest stabilny, otaczające go tkanki są zdrowe, a pacjent przestrzega zasad higieny i zgłasza się na kontrole. Częściej niż sam implant wymienia się koronę, łącznik albo śrubę mocującą. Usunięcie wszczepu jest konieczne głównie w przypadku ruchomości, znacznej utraty kości, zaawansowanego stanu zapalnego lub uszkodzenia mechanicznego.